EN PL
REVIEW ARTICLE
Podsumowanie wytycznych na temat zaburzeń węchu PPOD-2023 – polskie tłumaczenie
 
Więcej
Ukryj
1
Klinika Otorynolaryngologii, Państwowy Instytut Medyczny Ministerstwa Spaw Wewnętrznych i Administracji, Polska
 
 
Data nadesłania: 01-02-2026
 
 
Data ostatniej rewizji: 17-03-2026
 
 
Data akceptacji: 30-03-2026
 
 
Data publikacji: 31-03-2026
 
 
Autor do korespondencji
Laura Ziuzia-Januszewska   

Klinika Otorynolaryngologii, Państwowy Instytut Medyczny Ministerstwa Spaw Wewnętrznych i Administracji, Wołoska 137, 02-507, Warszawa, Polska
 
 
RhinoScope 2026;1(1)
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Niniejsza publikacja zawiera polskie tłumaczenie zaleceń, podsumowania oraz wybranych treści zawartych w dokumencie Position Paper on Olfactory Dysfunction 2023 (PPOD-23). Od czasu opublikowania poprzednich zaleceń, Position Paper on Olfactory Dysfunction w 2017 roku (PPOD-17), obciążenia związane z zaburzeniami węchu, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i społecznym, zostały wyraźniej dostrzeżone poprzez pryzmat pandemii COVID-19. Klinicyści, naukowcy oraz społeczeństwo są obecnie bardziej świadomi znaczenia węchu oraz wpływu jego zaburzeń na jakość życia, odżywianie, relacje społeczne i zdrowie psychiczne. W związku z tym nowe badania podstawowe, translacyjne i kliniczne doprowadziły do istotnego postępu od czasu PPOD-17. W niniejszym zaktualizowanym dokumencie przedstawiono i omówiono aktualnie dostępne dowody dotyczące diagnostyki i leczenia zaburzeń węchu. Do najważniejszych zmian w tej wersji należą między innymi: nowe zalecenia dotyczące terminologii związanej z węchem, nowe zalecenia dotyczące badań obrazowych, nowe rozdziały dotyczące jakościowych zaburzeń węchu oraz zaburzeń węchu związanych z COVID-19 oraz zaktualizowana sekcja dotycząca leczenia. Zalecenia zawarte w PPOD-23 zostały uzgodnione przez współautorów dokumentu przy użyciu zmodyfikowanej metody delfickiej. Przedstawiono przegląd aktualnych dowodów oraz uzgodnione przez ekspertów zalecenia dotyczące definicji, diagnostyki i leczenia zaburzeń węchu (OD). Podobnie jak w przypadku pierwotnego dokumentu, autorzy PPOD-23 wyrazili nadzieję, że aktualizacja zachęci klinicystów i badaczy do stosowania wspólnej terminologii, a tym samym przyczyni się do poprawy jakości metodologicznej, spójności oraz możliwości uogólniania wyników badań w tej dziedzinie.
REFERENCJE (14)
1.
Whitcroft KL, Altundag A, Balungwe P, Boscolo-Rizzo P, Douglas R, Enecilla MLB, Fjaeldstad AW, Fornazieri MA, Frasnelli J, Gane S, Gudziol H, Gupta N, Haehner A, Hernandez AK, Holbrook EH, Hopkins C, Hsieh JW, Huart C, Husain S, Kamel R, Kim JK, Kobayashi M, Konstantinidis I, Landis BN, Lechner M, Macchi A, Mazal PP, Miri I, Miwa T, Mori E, Mullol J, Mueller CA, Ottaviano G, Patel ZM, Philpott C, Pinto JM, Ramakrishnan VR, Roth Y, Schlosser RJ, Stjärne P, Van Gerven L, Vodicka J, Welge-Luessen A, Wormald PJ, Hummel T. Position paper on olfactory dysfunction: 2023. Rhinology. 2023;61(Suppl 33):1-108. doi:10.4193/Rhin22.483.
 
2.
Hernandez AK, Landis BN, Altundag A, et al. Olfactory Nomenclature: An orchestrated effort to clarify terms and definitions of dysosmia, anosmia, hyposmia, normosmia, hyperosmia, olfactory intolerance, parosmia, and phantosmia/olfactory hallucination. ORL J Otorhinolaryngol Relat Spec. 2023;1-9. doi:10.1159/000530211.
 
3.
Desiato VM, Levy DA, Byun YJ, Nguyen SA, Soler ZM, Schlosser RJ. The Prevalence of Olfactory Dysfunction in the General Population: A Systematic Review and Meta-analysis. Am J Rhinol Allergy. 2021;35(2):195-205. doi:10.1177/1945892420946254.
 
4.
Parma V, Ohla K, Veldhuizen MG, et al. More Than Smell-COVID-19 Is Associated With Severe Impairment of Smell, Taste, and Chemesthesis. Chem Senses. 2020;45(7):609-622. doi:10.1093/chemse/bjaa041.
 
5.
Nordin S, Murphy C, Davidson TM, Quiñonez C, Jalowayski AA, Ellison DW. Prevalence and assessment of qualitative olfactory dysfunction in different age groups. Laryngoscope. 1996;106(6):739-744.
 
6.
Reden J, Maroldt H, Fritz A, Zahnert T, Hummel T. A study on the prognostic significance of qualitative olfactory dysfunction. Eur Arch Otorhinolaryngol. 2007;264(2):139-144. doi:10.1007/s00405-006-0157-0.
 
7.
Nordin S, Brämerson A, Millqvist E, Bende M. Prevalence of parosmia: The Skövde population-based studies. Rhinology. 2007;45(1):50-53.
 
8.
Lin SH, Chu ST, Yuan BC, Shu CH. Survey of the frequency of olfactory dysfunction in Taiwan. J Chin Med Assoc. 2009;72(2):68-71. doi:10.1016/S1726-4901(09)70025-5.
 
9.
Landis BN, Konnerth CG, Hummel T. A study on the frequency of olfactory dysfunction. Laryngoscope. 2004;114(10):1764-1769. doi:10.1097/00005537-200410000-00017.
 
10.
Pellegrino R, Mainland JD, Kelly CE, Parker JK, Hummel T. Prevalence and correlates of parosmia and phantosmia among smell disorders. Chem Senses. 2021;46:bjab046. doi:10.1093/chemse/bjab046.
 
11.
Sjölund S, Larsson M, Olofsson JK, Seubert J, Laukka EJ. Phantom smells: Prevalence and correlates in a population-based sample of older adults. Chem Senses. 2017;42(4):309-318. doi:10.1093/chemse/bjx006.
 
12.
Hummel T, Frasnelli J. The intranasal trigeminal system. 1st ed. Vol. 164. Handbook of Clinical Neurology. Elsevier B.V.; 2019. p. 119-134.
 
13.
Frasnelli J, Manescu S. The intranasal trigeminal system. In: Buettner A, editor. Springer Handbook of Odor. Dordrecht; 2017. p. 881-895.
 
14.
Prescott J, Johnstone V, Francis J. Odor–Taste Interactions: Effects of Attentional Strategies during Exposure. Chem Senses. 2004;29(4):331-340. doi:10.1093/chemse/bjh036.
 
Journals System - logo
Scroll to top